Hiç yalnızlık şiiri yazmamıştım yaşım otuz üç

Yarlar yarenler bana ha çok olmuş gah hiç yok

Ne sır perdesi araladım bu tül ü güneşlikli hayatta

Ne derunu enderunumdan çıkarıp söyledim şiirlerimi

Hak mı lan bu! Diyebilseydim

Misal ortaokul sıralarında

Bombayı patlatsaydım okulun bodrumunda

Deniz subayının kızıymış napoliten

-         böyle yazılmaz herhalde napoliten

biz gene devam edelim şiirimize kaldığımız yerden-

ne şiir söyleyeceğim tutardı sanırsam

Ne aşk ne adaletşinaslık ne de bir ad

Hakan Aslanbenzer, şair, dünyaya saldıran, filan

Vazife yeterdi çoktu, dostluk başımı döndürüyordu

Bir kızın kaşlarını bilmem napan ayva tüylerinden çok

Belinden, kalçalarından memeler dudaklar futbol

Maksim Gazinosu CSO korosu Koro bölümü Beethoven

9. senfoni Hürriyet Gazetesi ANAP basket ve satranç

Fark etmez bir dostluk için dostluğun konusu

Ey gepgenç günlerimin hanende kırıtan dostluk korosu

Ey muhallebi çocukları muhallebisiz Ankaranın

Benetton dolayısıyla smart, Tivoli sayesinde cool

San Fransisco Spagetti House dolaylarından capuccino&blues

Akmanda frambuazlı bir ana’ne

Hacı Arifte çatallı bıçaklı kuzin kuzen

Depeche Mode lacivertinden bir akşam

Bir firaklı fraklı Vedat Dalokaydan bir akşam

Cebimde beş kuruş yok iftara bir saat var

Geçiyorum ve gidiyorum aranızdan

Kafiye yapıyorum bir nevi

Toplum yapıyorum şaka yapmıyorum konuşmuyorum

Dergi de yapmıyorum henüz şiir de söylemiyorum

Böyle acayip bir durumdayım Allahın bir durumu

Allahın ve Peygamberin bir durumundayım vakit akşam

İftara bir saat var Alah var ben varım

Muhammedi seversen dedim haya ettim Ya Allah

Bile demedim

Geçtim kıyısına toplumun camilere geldim

Mert kal’ası camiler